Technik diagnostyki obrazowej

Wykonywać badania przesiewowe na wczesnym etapie, jeszcze przed pojawieniem się objawów choroby nowotworowej; poddawać się badaniom lekarskim, laboratoryjnym, genetycznym oraz procedurom obrazowania.

Przeprowadzać bronchoskopię umożliwiającą wizualizację drzewa tchawiczo-oskrzelowego zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych.

Analizować i oceniać leczenie promieniowaniem, aby zapewnić, że odpowiednio spełnia ono zalecenie.

Analizować zdjęcia rentgenowskie w celu zlokalizowania źródeł trudności u pacjentów i interpretacji wyników.

Wykonywać diagnostyczne procedury obrazowania, takie jak rezonans magnetyczny, aby zobaczyć, jak pacjent reaguje na leczenie lub zdiagnozować nieprawidłowość.

Wykorzystywać i stosować zdobycze nauki o zdrowiu w dziedzinie radiologii zgodnie z sytuacją i odpowiedzią pacjenta na leczenie.

Określać czynniki narażenia, które należy stosować w celu uzyskania jasnego obrazu patologii lub urazu.

Sprawdzać zasady związane z promieniowaniem jonizującym i upewniać się, że są one zgodne z dyrektywą w sprawie narażenia medycznego.

Stosować normy jakości związane z zarządzaniem ryzykiem, procedurami bezpieczeństwa, informacjami zwrotnymi od pacjentów, badaniami przesiewowymi i wyrobami medycznymi w codziennej praktyce, w zakresie w jakim są one uznawane przez krajowe stowarzyszenia zawodowe i władze.

Przestrzegać regionalnych i krajowych przepisów dotyczących zdrowia regulujących stosunki między dostawcami, płatnikami, sprzedawcami z sektora opieki zdrowotnej i pacjentami, oraz świadczenie opieki zdrowotnej.

Dbać, aby osoby korzystające z opieki zdrowotnej były traktowane w sposób profesjonalny, skuteczny i bezpieczny, dostosowując techniki i procedury zgodnie z potrzebami danej osoby, jej umiejętnościami lub warunkami.

Upewnienie się, że przedsiębiorstwo i pracownicy wdrażają środki prawne i operacyjne ustanowione w celu zagwarantowania ochrony przed promieniowaniem.

Konfigurować sprzęt do przygotowywania procedur obrazowania diagnostycznego, upewniając się, że sala jest gotowa na przybycie pacjenta.

Stosować techniki obrazowania, takie jak rentgen i ultradźwięki, do badania wyznaczonej części ciała pacjenta. W tym celu wykorzystuje się szeroką gamę technologii i sprzętu.

Wytwarzać wysokiej jakości obrazy medyczne wykorzystujące zaawansowane technologicznie urządzenia do przetwarzania obrazu, takie jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, mobilne urządzenia rentgenowskie, ultradźwięki, medycyna nuklearna z użyciem pozytronowej tomografii emisyjnej (PET) i tomografii emisyjnej pojedynczych fotonów (SPECT).

Ocenianie obrazów medycznych, aby upewnić się, że są one jasne. Ustalanie, czy są one odpowiednie do dalszego użytkowania, czy też należy opracować nowe obrazy. Analizowanie obrazów pod kątem ich przydatności w planowaniu leczenia.

Przeanalizować reakcję pacjenta na leczenie radiacyjne i określić kierunek działań, jakie należy podjąć, takich jak przerwanie leczenia.

Przeprowadzać testy przed planowaną operacją chirurgiczną, biorąc pod uwagę możliwe czynniki ryzyka wynikające z oceny klinicznej, prawdopodobieństwo wystąpienia bezobjawowych nieprawidłowości oraz ciężkość planowanej operacji.

Stosowanie różnych metod i systemów weryfikacji w celu sprawdzania i dostosowywania promieniowania zgodnie z reakcją pacjenta.

Przyczyniać się do zapewnienia skoordynowanej i stałej opieki zdrowotnej.

Wykonywać działania po zakończeniu badania, takie jak utrzymywanie kontaktu z lekarzem, czyszczenie pomieszczenia i rozmowa z pacjentem.

Postępować według uzgodnionych protokołów i wytycznych w celu wsparcia praktyk opieki zdrowotnej realizowanych przez instytucje opieki zdrowotnej, stowarzyszenia zawodowe lub władze, a także przez organizacje naukowe.

Przestrzegać organizacyjnych norm europejskich i regionalnych oraz kodeksu etyki, rozumieć motywy organizacji i wspólne porozumienia oraz stosować tę świadomość.

Komunikować się z klientami i ich opiekunem, za jego zgodą, w celu informowania ich o postępach klientów i pacjentów oraz przy zachowaniu poufności.

Stosowanie oceny zawodowej i opartej na dowodach, ustalanie celów, realizacja interwencji i ocen klientów, przy uwzględnieniu historycznej i kontekstowej historii klientów, w ramach zakresu praktyki własnej.

Radzić sobie z presją i odpowiednio reagować na nieoczekiwane i szybko zmieniające się sytuacje w służbie zdrowia.

Zapewnianie precyzyjnego wsparcia psychologicznego i emocjonalnego niespokojnym, wrażliwym i zdezorientowanym użytkownikom opieki zdrowotnej w związku z leczeniem, jakiemu są poddawani.

Wykazywać zrozumienie objawów, trudności i zachowań klientów i pacjentów. Wykazywać empatię w ich sprawach; pokazywać szacunek i wzmacniać autonomię, samoocenę i niezależność chorych. Dawać wyraz trosce o ich dobrostan, uwzględniając w kontaktach z nimi osobiste granice, wrażliwość, różnice kulturowe i preferencje klienta oraz pacjenta.