Psycholog kliniczny

Stosowanie technik leczenia poznawczego dla osób, których leczenie obejmuje szkolenie poznawcze, reagowanie na dysfunkcyjne emocje, nieprzystosowane zachowania oraz procesy poznawcze oraz treści przy pomocy różnych procedur systematycznych.

Stosowanie różnych strategii interwencji w leczeniu pacjentów w psychologii klinicznej.

Stosować kliniczne leczenie psychologiczne dla osób w każdym wieku i grup w oparciu o kliniczną ocenę psychologiczną.

Tworzyć i utrzymywać odpowiednie środowisko dla psychoterapii, upewniając się, że przestrzeń jest bezpieczna, przyjazna, zgodna z etosem psychoterapii i że w miarę możliwości zaspokaja potrzeby pacjentów.

Udzielać wsparcia psychologicznego i emocjonalnego pacjentom dotkniętym kryzysami.

Stosować zabiegi psychoterapeutyczne dopasowane do różnych etapów leczenia.

Zajmować się problemami ciała i umysłu, takimi jak spektrum ludzkiej seksualności i dolegliwości psychosomatyczne.

Interpretować wyniki testów psychologicznych w celu uzyskania informacji na temat inteligencji, osiągnięć, zainteresowań i osobowości pacjentów.

Praca podczas sesji z udziałem osób indywidualnych lub grup w celu przeprowadzenia leczenia w kontrolowanym środowisku.

Zapewniać interwencje psychologiczne pacjentom i członkom ich rodzin w związku z chorobami przewlekłymi, takimi jak rak i cukrzyca. Interwencje i leczenie mogą obejmować leczenie bólu, stresu i innych objawów, ograniczanie lęku oraz dostosowywanie się do choroby lub demencji.

Udzielać porad w zakresie psychologii klinicznej w odniesieniu do upośledzeń zdrowia, ich warunków i możliwości zmiany.

Stosować techniki wnioskowania klinicznego i oceny klinicznej, stosując szereg odpowiednich technik oceny, takich jak ocena stanu psychicznego, diagnoza, dynamiczne formułowanie i planowanie potencjalnego leczenia.

Rozpoznawać wzorce emocji poszczególnych osób, stosując różne testy, aby zrozumieć przyczyny tych emocji.

Oceniać zachowanie i potrzeby pacjenta poprzez obserwacje i spersonalizowane wywiady, administrowanie i interpretację ocen psychometrycznych i idiosynkratycznych.

Stawiać diagnozy w przypadku osób z różnymi problemami i zaburzeniami psychicznymi, począwszy od krótkookresowych problemów osobistych i emocjonalnych po poważne, przewlekłe choroby psychiczne, rozpoznając i krytycznie oceniając wszelkie możliwe problemy ze zdrowiem psychicznym.

Rozpoznawać i krytycznie oceniać wszelkie kwestie związane ze zdrowiem i chorobami psychicznymi.

Rozpoznawać i diagnozować typowe objawy medyczne i neurologiczne oraz podstawowe objawy psychiatryczne, takie jak delirium, demencja, wybuchy agresji, samookaleczenie itp.

Oceniać problemy dziecka lub młodego człowieka z uwzględnieniem fizycznych, genetycznych, rozwojowych, emocjonalnych, kognitywnych, edukacyjnych, rodzinnych, rówieśniczych i społecznych uwarunkowań oraz wykorzystywać informacje do rozpoznania schorzenia psychicznego.

Oceniać, czy osoba korzystająca z opieki zdrowotnej może wyrządzić krzywdę sobie lub innym, podejmować działania w celu zminimalizowania tego ryzyka i wdrażać środki zapobiegawcze.

Stosować różne metody w celu identyfikowania najbardziej odpowiednich diagnoz spośród stanów chorobowych o podobnych objawach.

Zapewnić przydatne informacje związane z zawodami opieki zdrowotnej, aby zapewnić, że decyzje będą podejmowane z korzyścią dla społeczności.

Zapewniać kliniczną ocenę psychologiczną w odniesieniu do zachowań zdrowotnych i związanych ze zdrowiem oraz uwarunkowanych zdrowotnie, a także klinicznych wzorców chorób i ich wpływu na ludzkie doświadczenia i zachowania.

Zapewniać strategie i wsparcie osobom korzystającym z opieki zdrowotnej doświadczającym trudności o charakterze społecznym. Pomagać im w zrozumieniu komunikatów werbalnych oraz zachowań i działań niewerbalnych innych osób. Wspierać ich we wzmacnianiu pewności siebie w sytuacjach społecznych.

Zapewniać, aby pacjenci/klienci byli w pełni poinformowani o rodzajach ryzyka i korzyściach związanych z proponowanym leczeniem, dzięki czemu mogą wyrazić świadomą zgodę; w ten sposób angażuje się pacjentów/klientów w proces opieki i leczenia.

Wspierać proces samokształcenia osób korzystających z opieki zdrowotnej, pomagając im w zdobywaniu wiedzy na temat ich stanu oraz zwiększeniu świadomości nastroju, uczuć, myśli, zachowań i ich pochodzenia, jak i możliwości ich kontrolowania. Pomagać takim osobom w uczeniu się sposobów radzenia sobie z problemami i trudnościami i uodporniania się na tego rodzaju sytuacje.

Komunikować się z klientami i ich opiekunem, za jego zgodą, w celu informowania ich o postępach klientów i pacjentów oraz przy zachowaniu poufności.

Stosowanie oceny zawodowej i opartej na dowodach, ustalanie celów, realizacja interwencji i ocen klientów, przy uwzględnieniu historycznej i kontekstowej historii klientów, w ramach zakresu praktyki własnej.

Dostarczanie klinicznych fachowych ekspertyz psychologicznych i sprawozdań dotyczących wyników, cech osobowościowych, zachowań i zaburzeń psychicznych.

Oferować oparte na badaniach naukowych porady, jak unikać złego stanu zdrowia, edukować i doradzać osobom i ich opiekunom, jak zapobiegać złemu stanowi zdrowia i/lub być w stanie doradzić, jak poprawić swoje otoczenie i warunki zdrowotne. Udzielać porad na temat identyfikacji zagrożeń prowadzących do złego stanu zdrowia i pomagać zwiększyć odporność pacjentów poprzez ukierunkowanie strategii zapobiegania i wczesnej interwencji.

Przedstawiać strategie oparte na wiedzy naukowej w celu promowania zdrowego trybu życia, zapobiegania chorobom i zarządzania nimi.

Pracować z pacjentami i ich rodzinami poprzez psychoedukację.

Przyczyniać się do zapewnienia skoordynowanej i stałej opieki zdrowotnej.

Opracować zindywidualizowany plan leczenia we współpracy z osobą, starając się dopasować do jej potrzeb, sytuacji i celów leczenia, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo korzyści terapeutycznej; biorąc pod uwagę wszelkie możliwe bariery osobiste, społeczne i systemowe, które mogłyby osłabić leczenie.

Reagować odpowiednio w przypadku hipermanii, paniki, skrajnego przygnębienia oraz skłonności do agresji, przemocy lub samobójstwa osoby korzystającej z opieki zdrowotnej, po odpowiednim szkoleniu w przypadku pracy w środowisku, w którym pacjenci regularnie ulegają skrajnym emocjom.

Rejestrować postępy osób korzystających z opieki zdrowotnej związane z odpowiedzią na leczenie, obserwując, słuchając i mierząc wyniki.

Prowadzić dokładną ewidencję klientów, przestrzegając przy tym wymogów prawnych oraz norm zawodowych i etycznych, aby ułatwić zarządzanie klientami, zapewniając poufność wszystkich danych klientów (w tym danych w formie ustnej, pisemnej i elektronicznej).

Śledzić i rejestrować proces i wyniki procesu psychoterapii.

Postępować według uzgodnionych protokołów i wytycznych w celu wsparcia praktyk opieki zdrowotnej realizowanych przez instytucje opieki zdrowotnej, stowarzyszenia zawodowe lub władze, a także przez organizacje naukowe.

Przestrzeganie norm i wytycznych organizacyjnych lub administracyjnych. Zrozumienie motywów organizacji i wspólnych porozumień oraz działanie zgodnie z nimi.

Promowanie i poszanowanie różnorodności oraz opowiadanie się na rzecz równego traktowania płci, grup etnicznych i mniejszości w organizacjach w celu zapobiegania dyskryminacji i zapewnienia włączenia społecznego i pozytywnego otoczenia.

Stosować normy jakości związane z zarządzaniem ryzykiem, procedurami bezpieczeństwa, informacjami zwrotnymi od pacjentów, badaniami przesiewowymi i wyrobami medycznymi w codziennej praktyce, w zakresie w jakim są one uznawane przez krajowe stowarzyszenia zawodowe i władze.

Przestrzegać regionalnych i krajowych przepisów dotyczących zdrowia regulujących stosunki między dostawcami, płatnikami, sprzedawcami z sektora opieki zdrowotnej i pacjentami, oraz świadczenie opieki zdrowotnej.

Dbać, aby osoby korzystające z opieki zdrowotnej były traktowane w sposób profesjonalny, skuteczny i bezpieczny, dostosowując techniki i procedury zgodnie z potrzebami danej osoby, jej umiejętnościami lub warunkami.

Nawiązywanie, zarządzanie i utrzymywanie relacji terapeutycznych między psychoterapeutą a pacjentem i klientem w sposób bezpieczny, pełen szacunku i skuteczny. Nawiązanie współpracy i samoświadomość w tych stosunkach. Upewnić się, że pacjent ma świadomość, że jego zainteresowania są priorytetem i zarządzać kontaktem poza sesją.

Rozwijanie wzajemnych, opartych na współpracy relacji terapeutycznych w zakresie leczenia, wspierania i uzyskiwania zaufania oraz współpracy ze strony użytkowników opieki zdrowotnej.

Pracować z wzorcami zachowań psychicznych pacjenta lub klienta, które mogą znajdować się poza ich świadomością, takimi jak wzorce niewerbalne i przedwerbalne, procesy kliniczne mechanizmów obronnych, oporności, przeniesienia i przeciwprzeniesienia.

Pomagać pacjentowi lub klientowi w identyfikacji i przewidywaniu sytuacji wysokiego ryzyka lub zewnętrznych i wewnętrznych zdarzeń o charakterze wyzwalającym. Wspierać ich w opracowywaniu lepszych strategii radzenia sobie z problemami i planów awaryjnych w przypadku przyszłych trudności.