Psychoterapeuta

Zachęcać osoby korzystające z opieki zdrowotnej do angażowania się w samodzielne monitorowanie swojego stanu zdrowia poprzez ocenę swojej sytuacji i swojego rozwoju. Pomagać osobom korzystającym z opieki zdrowotnej w rozwijaniu samokrytyki i samooceny w odniesieniu do własnego zachowania, działań, relacji i samoświadomości.

Zapewniać, aby pacjenci/klienci byli w pełni poinformowani o rodzajach ryzyka i korzyściach związanych z proponowanym leczeniem, dzięki czemu mogą wyrazić świadomą zgodę; w ten sposób angażuje się pacjentów/klientów w proces opieki i leczenia.

Wspierać proces samokształcenia osób korzystających z opieki zdrowotnej, pomagając im w zdobywaniu wiedzy na temat ich stanu oraz zwiększeniu świadomości nastroju, uczuć, myśli, zachowań i ich pochodzenia, jak i możliwości ich kontrolowania. Pomagać takim osobom w uczeniu się sposobów radzenia sobie z problemami i trudnościami i uodporniania się na tego rodzaju sytuacje.

Komunikować się z klientami i ich opiekunem, za jego zgodą, w celu informowania ich o postępach klientów i pacjentów oraz przy zachowaniu poufności.

Stosowanie oceny zawodowej i opartej na dowodach, ustalanie celów, realizacja interwencji i ocen klientów, przy uwzględnieniu historycznej i kontekstowej historii klientów, w ramach zakresu praktyki własnej.

Określenie ewentualnego punktu końcowego interwencji terapeutycznej z pacjentem, zgodnie z ich pierwotnymi celami.

Stosować techniki wnioskowania klinicznego i oceny klinicznej, stosując szereg odpowiednich technik oceny, takich jak ocena stanu psychicznego, diagnoza, dynamiczne formułowanie i planowanie potencjalnego leczenia.

Rozpoznawać i krytycznie oceniać wszelkie kwestie związane ze zdrowiem i chorobami psychicznymi.

Rozpoznawać i diagnozować typowe objawy medyczne i neurologiczne oraz podstawowe objawy psychiatryczne, takie jak delirium, demencja, wybuchy agresji, samookaleczenie itp.

Poznawać potrzeby osoby korzystającej z opieki zdrowotnej, analizować przypadki oraz opracowywać możliwe rozwiązania i stosowne metody leczenia.

Prowadzenie procedur oceny ryzyka, z wykorzystaniem narzędzi lub wytycznych. Rozpoznawanie języka stosowanego przez pacjenta, który może nieść ze sobą szkodę dla innych osób, w razie potrzeby zwracając się z bezpośrednimi pytaniami. Ułatwienie procesu, w ramach którego pacjent będzie omawiał wszelkie myśli samobójcze oraz określenie prawdopodobieństwa ich wprowadzenia w życie.

Tworzyć i utrzymywać odpowiednie środowisko dla psychoterapii, upewniając się, że przestrzeń jest bezpieczna, przyjazna, zgodna z etosem psychoterapii i że w miarę możliwości zaspokaja potrzeby pacjentów.

Stosować zabiegi psychoterapeutyczne dopasowane do różnych etapów leczenia.

Zajmować się problemami ciała i umysłu, takimi jak spektrum ludzkiej seksualności i dolegliwości psychosomatyczne.

Praca podczas sesji z udziałem osób indywidualnych lub grup w celu przeprowadzenia leczenia w kontrolowanym środowisku.

Przyczyniać się do zapewnienia skoordynowanej i stałej opieki zdrowotnej.

Opracować zindywidualizowany plan leczenia we współpracy z osobą, starając się dopasować do jej potrzeb, sytuacji i celów leczenia, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo korzyści terapeutycznej; biorąc pod uwagę wszelkie możliwe bariery osobiste, społeczne i systemowe, które mogłyby osłabić leczenie.

Reagować odpowiednio w przypadku hipermanii, paniki, skrajnego przygnębienia oraz skłonności do agresji, przemocy lub samobójstwa osoby korzystającej z opieki zdrowotnej, po odpowiednim szkoleniu w przypadku pracy w środowisku, w którym pacjenci regularnie ulegają skrajnym emocjom.

Stosować normy jakości związane z zarządzaniem ryzykiem, procedurami bezpieczeństwa, informacjami zwrotnymi od pacjentów, badaniami przesiewowymi i wyrobami medycznymi w codziennej praktyce, w zakresie w jakim są one uznawane przez krajowe stowarzyszenia zawodowe i władze.

Przestrzegać regionalnych i krajowych przepisów dotyczących zdrowia regulujących stosunki między dostawcami, płatnikami, sprzedawcami z sektora opieki zdrowotnej i pacjentami, oraz świadczenie opieki zdrowotnej.

Dbać, aby osoby korzystające z opieki zdrowotnej były traktowane w sposób profesjonalny, skuteczny i bezpieczny, dostosowując techniki i procedury zgodnie z potrzebami danej osoby, jej umiejętnościami lub warunkami.

Nawiązywanie, zarządzanie i utrzymywanie relacji terapeutycznych między psychoterapeutą a pacjentem i klientem w sposób bezpieczny, pełen szacunku i skuteczny. Nawiązanie współpracy i samoświadomość w tych stosunkach. Upewnić się, że pacjent ma świadomość, że jego zainteresowania są priorytetem i zarządzać kontaktem poza sesją.

Rozwijanie wzajemnych, opartych na współpracy relacji terapeutycznych w zakresie leczenia, wspierania i uzyskiwania zaufania oraz współpracy ze strony użytkowników opieki zdrowotnej.

Rozwijać i monitorować osobiste cechy psychoterapeuty, zapewniając odporność, umiejętność zarządzania złożonymi i nieprzewidywalnymi zachowaniami oraz, w razie potrzeby, podejmowanie odpowiednich działań

Nawiązywać relacje psychoterapeutyczne, dbając o zaspokojenie potrzeb pacjenta.

Prowadzić dokładną ewidencję klientów, przestrzegając przy tym wymogów prawnych oraz norm zawodowych i etycznych, aby ułatwić zarządzanie klientami, zapewniając poufność wszystkich danych klientów (w tym danych w formie ustnej, pisemnej i elektronicznej).

Śledzić i rejestrować proces i wyniki procesu psychoterapii.

Pracować z wzorcami zachowań psychicznych pacjenta lub klienta, które mogą znajdować się poza ich świadomością, takimi jak wzorce niewerbalne i przedwerbalne, procesy kliniczne mechanizmów obronnych, oporności, przeniesienia i przeciwprzeniesienia.

Pomagać pacjentowi lub klientowi w identyfikacji i przewidywaniu sytuacji wysokiego ryzyka lub zewnętrznych i wewnętrznych zdarzeń o charakterze wyzwalającym. Wspierać ich w opracowywaniu lepszych strategii radzenia sobie z problemami i planów awaryjnych w przypadku przyszłych trudności.

Postępować według uzgodnionych protokołów i wytycznych w celu wsparcia praktyk opieki zdrowotnej realizowanych przez instytucje opieki zdrowotnej, stowarzyszenia zawodowe lub władze, a także przez organizacje naukowe.

Przestrzeganie norm i wytycznych organizacyjnych lub administracyjnych. Zrozumienie motywów organizacji i wspólnych porozumień oraz działanie zgodnie z nimi.