Nauczyciel wsparcia dzieci w uczeniu się/nauczycielka wsparcia dzieci w uczeniu się

Rozpoznawać trudności i osiągnięcia uczniów pod względem nauki. Wybierać strategie nauczania i uczenia się wspierające indywidualne potrzeby i cele edukacyjne uczniów.

Zapewniać prywatne, dodatkowe instrukcje dla studentów indywidualnie, aby poprawić ich wyniki w nauce. Wspierać i mentorować uczniów, którzy mają problemy z określonym przedmiotem lub mają trudności z nauką.

Wspierać i prowadzić studentów w ramach ich pracy, przekazywać osobom uczącym się praktyczne wsparcie i zachęty.

Przygotowywać treść nauczania w klasie zgodnie z celami programu nauczania, przygotowując ćwiczenia, wyszukując aktualne przykłady itp.

Dbać, aby materiały niezbędne do nauczania danej klasy, takie jak pomoce wizualne, były przygotowane, aktualne i obecne w przestrzeni przeznaczonej do nauki.

Komunikować się z kierownictwem placówki edukacyjnej, takim jak dyrektor szkoły i członkowie zarządu, oraz z zespołem wsparcia edukacji, np. asystent nauczyciela, doradca szkolny lub doradca akademicki w kwestiach związanych z dobrobytem uczniów.

Kontaktowanie się z pracownikami szkoły, takimi jak nauczyciele, asystenci nauczycieli, doradcy akademiccy oraz dyrektorzy szkół w kwestiach związanych z dobrostanem uczniów. Współpraca w ramach uniwersytetu z personelem technicznym i badawczym w celu omówienia projektów badawczych i spraw związanych z nauką.

Brać pod uwagę osobistą sytuację uczniów podczas nauczania, okazywać empatię i szacunek.

Udzielać niezbędnego wsparcia uczniom, którzy mają trudności w uczeniu się pod względem czytania i pisania oraz umiejętności liczenia, aby ułatwić im naukę poprzez ocenę potrzeb w zakresie rozwoju oraz preferencji ucznia. Opracowywać formalne i nieformalne wyniki uczenia się oraz dostarczać materiały ułatwiające naukę i rozwój.

Stosować różne podejścia, style uczenia się i kanały w celu uczenia osób, m.in. poprzez przekazywanie treści w zrozumiały sposób, porządkowanie omawianych tematów dla zapewnienia jasności i w razie potrzeby powtarzanie argumentów. Korzystać z szerokiej gamy narzędzi i metod nauczania odpowiednich do programu przedmiotu oraz poziomu wykształcenia, celów i priorytetów osób uczących się.

Zapewnienie, aby treść, metody, materiały i ogólne doświadczenia w zakresie uczenia się były otwarte dla wszystkich uczniów i uwzględniały oczekiwania oraz doświadczenia osób uczących się pochodzących z różnych środowisk kulturowych. Badanie stereotypów indywidualnych i społecznych oraz opracowywanie strategii nauczania o charakterze międzykulturowym.

Oceniać postępy (osiągnięcia akademickie) studentów, ich osiągnięcia, wiedzę i umiejętności na kursie poprzez zadania, testy i egzaminy. Diagnozować ich potrzeby i śledzić ich postępy, mocne i słabe strony. Formułować podsumowującą deklarację celów, które uczeń osiągnął.

Określać potrzeby uczniów, organizacji i przedsiębiorstw w zakresie zapewniania edukacji w celu wspierania rozwoju programów nauczania i polityki edukacyjnej.

Upewnić się, że wszyscy uczniowie, którzy znaleźli się pod nadzorem instruktora lub innej osoby, są bezpieczni i dobrze pilnowani. Zachować środki ostrożności podczas nauki.

Instruować uczniów w najbardziej odpowiedni sposób w danym kontekście nauczania lub grupie wiekowej, np. odróżniając formalny i nieformalny kontekst nauczania oraz uczenie rówieśników od uczenia dzieci.

Przedstawiać innym przykłady doświadczeń, umiejętności i kompetencji właściwych dla konkretnych treści dydaktycznych, aby pomóc uczniom w uczeniu się.

Komunikować się werbalnie i niewerbalnie oraz w formie pisemnej, środkami elektronicznymi lub poprzez rysowanie. Dostosowywać komunikację do wieku, potrzeb, cech, umiejętności, preferencji i kultury dzieci i młodzieży.