Technik weterynarii

Udzielać pomocy lekarzom weterynarii, przygotowując zarówno zwierzę, jak i sprzęt do zabiegów medycznych oraz zapewniając opiekę i wsparcie zwierzęciu poddawanemu procedurze medycznej.

Wspomagać chirurga weterynaryjnego podczas podawania środków znieczulających zwierzętom, w tym utrzymywać i monitorować znieczulenie podczas zabiegów weterynaryjnych.

Przygotować środowisko chirurgiczne przed operacją, w tym sale przygotowawcze, sale operacyjne, sprzęt i materiały.

Zapewniać pomoc w korzystaniu z urządzeń i materiałów w warunkach sterylnych podczas zabiegów chirurgicznych na sali operacyjnej.'

Przygotowywać i uruchamiać wszystkie urządzenia wymagane do znieczulania zwierząt, takie jak aparat do znieczulania, układ oddechowy, rurka intubacyjna, narzędzia do intubacji i monitory anestezjologiczne. Upewnić się, że są sprawne i zostały poddane odpowiednim kontrolom bezpieczeństwa.

Przygotowywać sprzęt i zwierzęta do badań diagnostycznych. Prowadzić lub wspierać pobieranie próbek. Zachowywać próbki zwierząt do analizy i przekazywać wyniki. Zapewniać opiekę nad zwierzęciem poddawanym badaniu.

Przygotowywać sprzęt i zwierzę do obrazowania diagnostycznego. Przeprowadzać lub wspierać diagnostyczne procedury obrazowania. Zapewniać opiekę nad zwierzęciem przechodzącym obrazowanie diagnostyczne.

Przygotowywać zwierzęta do znieczulenia, w tym przeprowadzić wstępne kontrole i procedury znieczulające oraz raportować ustalenia.

Radzić sobie z nieprzewidzianymi przypadkami weterynaryjnymi i okolicznościami, które wymagają podjęcia pilnych działań w odpowiedni i profesjonalny sposób.

Przygotowywanie zwierząt do mniejszych i większych zabiegów chirurgicznych, przeprowadzanie właściwego pozycjonowania i stosowanie aseptycznych preparatów skóry.

Przygotowywać sprzęt do podawania płynów zwierzętom, obserwować zwierzęta podczas zabiegu i rejestrować bilans płynów.

Planować i stosować odpowiednie środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zapobiegania przenoszeniu chorób oraz zapewnienia w pełni skutecznego bezpieczeństwa biologicznego. Utrzymywać i stosować procedury bezpieczeństwa biologicznego i kontroli zakażeń podczas pracy ze zwierzętami, w tym procedury rozpoznawania potencjalnych problemów zdrowotnych i podejmowania odpowiednich działań, informować o środkach kontroli higieny oraz metodach bezpieczeństwa biologicznego w miejscu pracy, a także zgłaszać raporty innym osobom.

Monitorować hospitalizowane zwierzęta i wprowadzać odpowiednie zmiany w takich obszarach, jak odżywianie, higiena i uśmierzanie bólu.

Monitorować stan fizyczny i zachowanie zwierząt oraz zgłaszać wszelkie obawy lub nieoczekiwane zmiany, w tym oznaki zdrowia lub złego stanu zdrowia, wygląd, stan zakwaterowania zwierząt, spożycie pokarmu i wody oraz warunki środowiskowe.

Stosować bezpieczne praktyki pracy w środowisku weterynaryjnym w celu identyfikacji zagrożeń i związanych z nimi rodzajów ryzyka, aby zapobiegać wypadkom lub incydentom. Obejmuje to szkody spowodowane przez zwierzęta, choroby odzwierzęce, chemikalia, wyposażenie i środowisko pracy.

Wdrażać zestaw środków mających na celu zapobieganie i kontrolę zakażeń, formułowanie i ustanawianie procedur i polityk w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa.

Kierować, kontrolować lub ograniczać część ruchu zwierzęcia lub grupy zwierząt.

Udzielać pierwszej pomocy w celu zapobieżenia pogorszeniu się stanu, cierpieniu i bólowi do czasu uzyskania pomocy weterynaryjnej. Przed udzieleniem pierwszej pomocy przez weterynarza pierwsza pomoc musi być zapewniona przez osobę niebędącą weterynarzem. Oczekuje się, że takie osoby udzielające pierwszej pomocy jak najszybciej uzyskają pomoc weterynarza.

Ponoszenie odpowiedzialności za uczenie się przez całe życie i ustawiczne doskonalenie zawodowe. Angażowanie się w uczenie w celu wspierania i aktualizowania kompetencji zawodowych. Określenie priorytetowych obszarów rozwoju zawodowego w oparciu o własne praktyki i kontakty z partnerami i zainteresowanymi stronami.

Przygotowywanie i utrzymanie środowisk pracy, w tym wyposażenia i materiałów, w celu zapewnienia dostępności urządzeń i materiałów.

Pracować bezpiecznie i komunikować się skutecznie z osobami i grupami osób, które znajdują się w trudnej sytuacji. Obejmowałoby to rozpoznawanie oznak agresji, niepokoju, gróźb i sposobów radzenia sobie z nimi, aby promować bezpieczeństwo osobiste i bezpieczeństwo innych osób.