hodowca zwierząt futerkowych

Przygotować odpowiednie środowisko dla hodowli królików. Wybierać i przygotowywać odpowiednie środowiska dla określonych odmian królików. Monitorować wzrost i zdrowie królików oraz zapewniać im właściwe żywienie. Określać moment, w którym króliki są gotowe do wykorzystania w celach konsumpcyjnych, naukowych lub innych.

Udzielać pierwszej pomocy w celu zapobieżenia pogorszeniu się stanu, cierpieniu i bólowi do czasu uzyskania pomocy weterynaryjnej. Przed udzieleniem pierwszej pomocy przez weterynarza pierwsza pomoc musi być zapewniona przez osobę niebędącą weterynarzem. Oczekuje się, że takie osoby udzielające pierwszej pomocy jak najszybciej uzyskają pomoc weterynarza.

Monitorować i rejestrować produkcję i dobrostan zwierząt gospodarskich.

Oceniać aktualny stan zdrowia zwierząt gospodarskich. Podejmować działania wobec wszelkich występujących chorób lub zaburzeń, uwzględniając wymagania dotyczące izolacji zwierząt gospodarskich. Sporządzać plan w zakresie zapewnienia zdrowia i dobrostanu zwierząt ze wskazaniem jasno określonych celów i zarządzać nim, w stosownych przypadkach konsultując się ze specjalistami/doradcami. Ściśle współpracować z lekarzem weterynarii i innymi specjalistami/doradcami.

Planować i stosować odpowiednie środki higieny w celu zapobiegania przenoszeniu chorób oraz zapewnienia skutecznej higieny ogólnej. Utrzymywać i stosować procedury i przepisy dotyczące higieny przy pracy ze zwierzętami, informować o kontroli higieny w miejscu pracy oraz protokołach. Zarządzać bezpiecznym składowaniem odpadów zgodnie z przepisami miejsca przeznaczenia i lokalnymi.

Oceniać potrzeby potomstwa i młodych zwierząt. Niezwłocznie podejmować odpowiednie działania w przypadku problemów związanych ze zdrowiem potomstwa lub młodych.

Kierować, kontrolować lub ograniczać część ruchu zwierzęcia lub grupy zwierząt.

Pomagać przy transporcie zwierząt, w tym przy ładowaniu i wyładowywaniu zwierząt, przygotowywaniu pojazdu transportowego oraz utrzymywaniu dobrostanu zwierząt podczas całego procesu transportu.

Planować i stosować odpowiednie środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zapobiegania przenoszeniu chorób oraz zapewnienia w pełni skutecznego bezpieczeństwa biologicznego. Utrzymywać i stosować procedury bezpieczeństwa biologicznego i kontroli zakażeń podczas pracy ze zwierzętami, w tym procedury rozpoznawania potencjalnych problemów zdrowotnych i podejmowania odpowiednich działań, informować o środkach kontroli higieny oraz metodach bezpieczeństwa biologicznego w miejscu pracy, a także zgłaszać raporty innym osobom.

Monitorować stan fizyczny i zachowanie zwierząt oraz zgłaszać wszelkie obawy lub nieoczekiwane zmiany, w tym oznaki zdrowia lub złego stanu zdrowia, wygląd, stan zakwaterowania zwierząt, spożycie pokarmu i wody oraz warunki środowiskowe.

Zapewniać zwierzętom żywność i wodę. Obejmuje to przygotowywanie żywności i wody dla zwierząt oraz zgłaszanie wszelkich zmian w nawykach żywieniowych zwierząt.

Obliczać racje pasz na wszystkich etapach wzrostu, przygotowywać i dystrybuować pasze oraz kontrolować ich jakość

Sporządzać i prowadzić rejestry wykonanych prac.

Sporządzać dokumentację dotyczącą zwierząt zgodnie z odpowiednimi informacjami branżowymi oraz używając odpowiednich systemów rejestrowania.

Podawanie konkretnych leków do synchronizacji cyklów hodowli zwierząt zgodnie z instrukcjami weterynaryjnymi i wydawanymi przez właściciela. Obejmuje to bezpieczne stosowanie i przechowywanie leków i urządzeń oraz prowadzenie dokumentacji.

Poddawać zwierzęta leczeniu, w tym przeprowadzać zabiegi medyczne, stosować leki oraz oceniać stan zdrowia.

Upewniać się, że pomieszczenia dla zwierząt, takie jak siedliska, terraria, klatki oraz budy, są w odpowiednim stanie i gwarantują higienę. Oczyścić pojemnik i w razie potrzeby dostarczyć nowy materiał ściółkowy.

Skórować zwierzęta w odpowiedni sposób, biorąc pod uwagę końcowy cel zastosowania skóry. Zdejmować skórkę zwierzęcia, aby przygotować się do przetworzenia tuszy lub użycia skóry bądź futra. Używać skórowania dla mniejszych zwierząt, gdzie nacięcie jest wykonywane wokół stóp, a skóra jest ściągana jak skarpeta. Jeśli zwierzę futerkowe zostało poddane nieinwazyjnej metodzie uboju, takiej jak gazowanie lub uderzenie, przed skórowaniem upewnić się, że zwierzę nie żyje. W przypadku dużych zwierząt, stosować skórowanie otwarte, gdzie nacięcie umieszczone jest wzdłuż brzucha. Używać niezbędnego sprzętu do skórowania.