veterinair technicus

Dierenartsen helpen bij het voorbereiden van het dier en de apparatuur voor medische procedures en zorg en steun bieden voor het dier dat de medische procedure ondergaat.

De dierenarts helpen bij het toedienen van anesthetica aan dieren en bij het instandhouden en bewaken van de anesthesie tijdens veterinaire procedures.

Voorbereiden van de chirurgische omgeving, met inbegrip van de ruimten voor de voorbereiding, de operatiezalen, de uitrusting en de materialen, voorafgaand aan de operatie.

Ondersteuning bieden bij het op steriele wijze omgaan met apparatuur en materialen tijdens chirurgische ingrepen in de operatiekamer.

De apparatuur die nodig is voor het verdoven van dieren voorbereiden en inschakelen, zoals het anesthesieapparaat, het circulatiesysteem, de beademingssonde, intubatie-instrumenten en anesthesiemonitors. Ervoor zorgen dat de apparatuur werkt en aan de nodige veiligheidscontroles is onderworpen.

Uitrusting en dieren voor diagnostische tests voor diergeneeskundig gebruik voorbereiden. Het afnemen van monsters of het ondersteunen van de verzameling van monsters. Het bewaren van de monsters van dieren voor analyse en de mededeling van de resultaten. Zorgdragen voor de dieren die worden onderzocht.

Passende bioveiligheidsmaatregelen plannen en gebruiken om overdracht van ziekten te voorkomen en te zorgen voor een effectieve algehele bioveiligheid. Bioveiligheidsprocedures en infectiebestrijding handhaven en volgen bij het werken met dieren, mogelijke gezondheidsproblemen herkennen en passende maatregelen nemen, interne hygiënemaatregelen en bioveiligheidsprocedures meedelen, en rapporteren aan anderen.

De gehospitaliseerde dieren in de gaten houden en de nodige aanpassingen toepassen op gebieden als voeding, hygiëne en pijnbeheersing.

De fysieke conditie en het gedrag van de dieren in het oog houden en eventuele problemen of onverwachte veranderingen melden, met inbegrip van tekenen van gezondheid of slechte gezondheid, het uiterlijk, de staat van de huisvesting van de dieren, de inname van voedsel en water en de omgevingsomstandigheden.

In een veterinaire omgeving veilige werkmethoden toepassen om gevaren en de daaraan verbonden risico’s vast te stellen teneinde ongevallen of incidenten te voorkomen. Dit omvat letsels door dieren, zoönotische ziekten, chemicaliën, apparatuur en werkomgevingen.

Implementeren van een reeks maatregelen ter voorkoming en bestrijding van infecties, waarbij gezondheids- en veiligheidsprocedures en -beleid worden geformuleerd en vastgesteld.

Sturen, regelen of beperken van bewegingen van een dier of een groep dieren.

Toedienen van een spoedbehandeling om verslechtering van de aandoening, het lijden en de pijn te voorkomen totdat er een beroep op de diergeneeskundige bijstand kan worden gedaan. Voorafgaand aan de eerste hulp van een dierenarts moet een basisbehandeling worden uitgevoerd door niet-dierenartsen. Van niet-dierenartsen die een spoedbehandeling aanbieden, wordt verwacht dat zij zo spoedig mogelijk behandeling door een dierenarts zoeken.

Verantwoordelijkheid nemen voor een leven lang leren en voor bij- en nascholing. Leren om de beroepsbekwaamheid te ondersteunen en te actualiseren. Speerpunten voor de beroepsontwikkeling vaststellen door over het eigen handelen na te denken en te overleggen met collega’s en belanghebbenden.

Werkomgevingen, waaronder apparatuur en materiaal, voorbereiden en onderhouden voor gebruik, en ervoor zorgen dat de apparatuur en materialen beschikbaar zijn.

Veilig werken en effectief communiceren met individuen en groepen mensen die zich in uitdagende omstandigheden bevinden. Dit omvat de herkenning van tekenen van agressie, verdriet, bedreiging en hoe dit aan te pakken om de persoonlijke veiligheid en die van anderen te bevorderen.