Διαχειριστής κινδύνων κυβερνοασφάλειας/διαχειρίστρια κινδύνων κυβερνοασφάλειας

Μέθοδοι, τεχνολογίες και τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την προστασία (εντοπισμός, παρακολούθηση και αποκατάσταση) από κυβερνοεπιθέσεις. Αυτές οι κυβερνοεπιθέσεις περιλαμβάνουν διάφορους διαβιβαστές επίθεσης, όπως το κακόβουλο λογισμικό, οι επιθέσεις άρνησης υπηρεσίας (DoS) και το ηλεκτρονικό ψάρεμα. Ορισμένα παραδείγματα των μεθόδων που χρησιμοποιούνται είναι τα συστήματα πρόληψης εισβολής (IPS), το τείχος προστασίας, το αντιικό λογισμικό, τα συστήματα ανίχνευσης εισβολής (IDS), η κατάρτιση στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, τα εφεδρικά αντίγραφα ασφαλείας, το σύστημα διαχείρισης ασφάλειας πληροφοριών (ISM), η επαλήθευση ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων και η χρήση της ευαισθητοποίησης.

Οι μέθοδοι και οι βέλτιστες πρακτικές που προστατεύουν τα συστήματα ΤΠΕ, τα δίκτυα, τους υπολογιστές, τις συσκευές, τις υπηρεσίες, τις διαδικασίες και τα άτομα από τη μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση, την τροποποίηση και/ή την άρνηση υπηρεσίας στοιχείων.

Το σύνολο των δράσεων που αναλαμβάνονται για τον εντοπισμό τρωτών σημείων εντός ενός συστήματος με ηλεκτρονικό υπολογιστή, με σκοπό τη βελτίωση της ασφάλειας εντός ενός οργανισμού. Σκοπός τους είναι ο εντοπισμός και η αντιμετώπιση παραβιάσεων δεδομένων και απειλών σ’ ένα δίκτυο.

Οι παράγοντες κινδύνου για την ασφάλεια, όπως τα εξαρτήματα υλισμικού και λογισμικού, οι συσκευές, οι διεπαφές και οι πολιτικές σε δίκτυα ΤΠΕ, οι τεχνικές αξιολόγησης κινδύνου που μπορούν να εφαρμοστούν για την αξιολόγηση της σοβαρότητας και των συνεπειών των απειλών για την ασφάλεια και των σχεδίων έκτακτης ανάγκης για κάθε παράγοντα κινδύνου για την ασφάλεια.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση των επιδόσεων του λογισμικού, του συστήματος ΤΠΕ και του δικτύου, η οποία παρέχει καθοδήγηση σχετικά με τα βαθύτερα αίτια των προβλημάτων που ανακύπτουν σε πληροφοριακά συστήματα. Οι μέθοδοι μπορούν να αναλύουν σημεία συμφόρησης πόρων, χρόνους εφαρμογής, καθυστέρηση στην αναμονή και αποτελέσματα συγκριτικής αξιολόγησης.

Οι πολιτικές εσωτερικής διαχείρισης κινδύνου που εντοπίζουν, αξιολογούν και ιεραρχούν τους κινδύνους σε περιβάλλον ΤΠ. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ελαχιστοποίηση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο της πιθανότητας και του αντίκτυπου των καταστροφικών συμβάντων που επηρεάζουν την επίτευξη των επιχειρηματικών στόχων.

Βέλτιστες πρακτικές και κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση των συστημάτων και των δεδομένων των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών (ΤΠΕ). Τα πρότυπα, όπως στην περίπτωση της σειράς ISO 27000, παρέχουν ένα πλαίσιο για την εφαρμογή αποτελεσματικών ελέγχων ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων του ελέγχου πρόσβασης, της εκτίμησης κινδύνων και της διαχείρισης περιστατικών, καθώς και για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης ενός οργανισμού.

Διαδρομές ή μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι παράγοντες απειλής για την εκμετάλλευση τρωτών σημείων σε δίκτυα ή συστήματα πληροφοριών από συγκεκριμένο οργανισμό και έχουν αντίκτυπο στη διαθεσιμότητα, την ακεραιότητα και την εμπιστευτικότητα. Οι διαβιβαστές επίθεσης ενδέχεται να περιλαμβάνουν τακτικές κοινωνικής μηχανικής, όπως τα μηνύματα ηλεκτρονικού ψαρέματος ή η δημιουργία ψευδών συνθηκών για απόσπαση δεδομένων/πληροφοριών (pretexting), τεχνικά προγράμματα εκμετάλλευσης τρωτών σημείων, όπως η επίθεση με προσθήκη κώδικα SQL, καθώς και επιθέσεις υπερχείλισης προσωρινής μνήμης.

Το σχέδιο που ορίζεται από μια εταιρεία η οποία ορίζει τους στόχους και τα μέτρα ασφάλειας των πληροφοριών για τον μετριασμό των κινδύνων, καθορίζει τους στόχους των ελέγχων, καθορίζει τους δείκτες μέτρησης και τα σημεία αναφοράς σύμφωνα με τις νομικές, εσωτερικές και συμβατικές απαιτήσεις.